ദീപം

എന്തിനോര്‍ത്തിരിക്കുന്നൂ ദീപമേ,നിന്നെച്ചുറ്റി

വന്നുപോയതാം നിശാശലഭങ്ങളെപ്പറ്റി?

തെളിനാളമായാടിത്തിമിര്‍ത്തു സ്നേഹോദാര-

സൗമ്യ നീ നിന്നു –നിന്നെയറിയാതവര്‍ പോയി .

സ്നേഹമാണെല്ലാമെല്ലാം എന്നെന്നോടോതി വ്യഥാ-

തപ്തമാമെന്നാത്മാവെ തഴുകുമേതോ സഖി .

ആരുവാന്‍? അറിവീല! കുനിയും മുഖം തെല്ലു-

മുയര്‍ത്തീല ഞാന്‍ -സഖി മിഥ്യയായ് മറഞ്ഞാലോ.

സൗമ്യശീതള ഭാവസ്പര്‍ശമൊന്നിനാലാത്മ-

ലാവണ്യത്തിടമ്പിന്‍റെയുള്ളു ഞാനറിഞ്ഞല്ലോ.

അതുമാത്രമേ വേണ്ടൂ-കാറ്റിലാടുമീയൊറ്റ-

ത്തിരിനാളത്തില്‍  സ്നേഹജ്യോതിയേ ദര്‍ശിക്കാവൂ.