Saturday, 31 January 2015
Friday, 16 January 2015
കവിത (ഇരിങ്ങോള് )
കവിത
ഇരിങ്ങോ.ള് കാവ്
വരിക,
വാസന്തപ്പൊലിമ ത.ന് വാഴ്വു –
വണങ്ങി
നില്ക്കുവാ.ന് വരൂ ,സഹജരെ
നമുക്കൊരേ
മാതാവിനിയുമീ മണ്ണി.ല്
പിറക്കുവോര്ക്കുമീ,വരേണ്യ
താ.ന് തുണ.
.വനദൈവങ്ങളേ,
വിളിച്ചിരുത്തുകീ
വരദയെ,
ശ്രീല വനകുമാരിയെ .
കിളിക്കൊക്കില് നാദപ്രസാദവും തീര്ഥ-
പ്രവാഹമായ്
സുമസുഗന്ധവും നീട്ടി
ഒരു
ദേവി, വനക്കുളിരുടലാര്ന്നു,
തപസ്സുയിരാര്ന്നു,
കുടിയിരിക്കുന്നൂ.
ഒരു
വര്ണ്ണത്തുമ്പിച്ചിറകുപോ.ല് നേര്മ്മ –
യറിയുവോ.ള്,
ഇരു.ള് നിഴലും ,വെണ്മയും
ഒരുപോലുണ്ണുവോ.ള് ഇവ.ള് നിലാവിലും
നിറനിലാവായി
മനസ്സു പോറ്റുവോ.ള്.
ഇവള്
കരം കൂപ്പി ഭയന്നു നില്ക്കുന്നൂ
തളിരുപോലിവ.ള്
വിറച്ചു തുള്ളുന്നൂ.
2
മഹാവൃക്ഷങ്ങളെ, തഴുകുക കാല്ക്ക.ല്
തളര്ന്നിരുന്നു കേഴുമീ വനാംബയെ .
ഹരിത യൗവ്വനത്തഴപ്പു പോലിവ-
ളൊരു പൂങ്കമ്പിന്റെ തണ.ല്ത്തണുപ്പിലൂ-
ടണഞ്ഞതും ,വര്ണ്ണശബള സ്വപ്നങ്ങ.ള്
വിടര്ന്ന നാളുകളകന്നുപോയതും,
ആരണ്യനീലിമയിവളറിയാതെ
കരളിലെ കുളിര്ത്തടാകമായതും ,
സഖിമാരേവരുമകന്നിവ.ള് ഒറ്റ-
‘’യ്ക്കിരിക്കുവോ’’ളായി തപം തുടര്ന്നതും
അറിയുവോരെങ്ങള് , മനസ്വിനീ ,ശാന്തി –
കുടീരമാണു നി.ന് മടിത്തടം തായേ .
വനദേവിയിതാ ,കുടിയിരിക്കുന്നൂ
വിരിപന്ത.ല്ക്കീഴില് മഹോത്സവാഹ്ലാദം
.
ചിറകുകള് പാടിപ്പറക്കാതെ, കണ്ഠം
തെളിഞ്ഞുപാടാതെ, ഇതള് നിവരാതെ
ഒരു നിമിഷമില്ലിവിടെ--ജീവിതം
മഹോത്സവം--ദേവിയിരിക്കുന്നൂ സ്വപ്ന-
നിലീനയായ് ,നീല പ്പുടവ മൂടിയോള് .
3
തളിരിനമ്മയായ്, തരുക്കള്ക്കമ്മയായ്
തൃണാങ്കുരങ്ങ.ള്ക്കു പയസ്വിനിയായി ,
പഴുത്തില പോലെയിടയ്ക്കു വന്നെത്തും
മനുജനമ്മയായ് കുടിയിരിപ്പോളെ
തൊഴുന്നേനോരോരോ തളിരിരിനുമെ.ന് കാ.ല്
പതിയുമോരോരോ മണല്ക്കുരുന്നിനും
തൊഴുതു നില്ക്കുമീ മിഴികളിലമ്മേ
നിറയുക ,വന്നു നിറയുക, എന്നും
നിറഞ്ഞു വാഴുക....നിറവായ് വാഴുക.,,
(ശാന്തകുമാരി വിജയന് )
Monday, 12 January 2015
കവിത
മഴ ച്ചന്തം
മഴ കാണുവാനെന്തു
ചന്തം , നിലാവിന്റെ-
യിത.ള് പൊഴിയുന്നതു
പോലെ .
പുലരി തുടുക്കെ,യിരുള് മാഞ്ഞു
മാഞ്ഞു പൊ.ന്
മലരുകള്
കണ്മിഴിക്കാനാ.യ്
ഒരു കൈക്കുടന്നയി.ല് തൂവെളിച്ചം നിറ-
ച്ഛമ്മ വിളിക്കുമ്പോഴേക്കും,.
പൈമ്പാല് കൊതി തുള്ളി എത്തും കിടാങ്ങളെ
പോലെ വന്നമ്മക്കരികി.ല്
നില്ക്കയാണോത്തിരി പൂക്ക.ള്. വസന്തമായ്
എങ്ങും നിറഞ്ഞൂ ,സുഗന്ധം.
പൂക്കളില്
തേന്കണം തേകി നിറക്കുവാ.ന്
തെന്നലും കൂടെ വന്നെത്തീ.
.പ്രകൃതീശ്വരിയെ നമിച്ചു നില്ക്കുന്ന പൂ-
വാടിയിലേക്കു പെയ്തെത്താ.ന്
തൂമഴത്തുള്ളിക.ള് മത്സരിക്കും പുല.ര്
വേളയെ.ന്
ജാലകച്ചില്ലി.ല്
തൊട്ടു ,നനഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു, കണ് പീലിയി.ല്
കുഞ്ഞുകാറ്റുമ്മ വെയ്ക്കുന്നൂ .
മഴ, കാണുവാനെന്തു .ചന്തം -- ചുഴികളി.ല്,
പുഴകളില് ചേ.ര്ന്നൊഴുകാനാ.യ്
തെളിമ യാര്ന്നുള്ള കിനാവുപോ.ല്, മണ്ണു തൊ-
ട്ടനുവാദവും
കാത്തു നില്പ്പൂ.
‘പോയ് വരൂ ,പോയ് വരൂ’ ദലമര്മരങ്ങളാ.യ്
യാത്രാമൊഴിയുണ്ടു മഴയി.ല്...
മഴ കാണുവാനെന്തു ചന്തം , കിനാവിന്റെ-
യഴകു ചോരുന്നതു പോലെ ...
(ശാന്തകുമാരി വിജയന് )
Sunday, 11 January 2015
കുറിപ്പുകള്
അമ്മ
നിലാവിന്റെ മുഖം ,
നിലാവിന്റെ മന്ദസ്മിതം
താഴ്വാരത്തിലേക്കു താണിറങ്ങിയ
തണുതണുത്ത കോടമഞ്ഞിന്റെ
മേഘ സ്പര്ശം
നിലാവിന്റെ കൈക.ള് ,
നിലാത്താരങ്ങള്
മിന്നുന്ന കണ്കളി.ല്
അയുതം സ്നേഹ സൂര്യന്മാ.ര്
എന്റെ അമ്മ ....
Subscribe to:
Comments (Atom)