കറുകയായ്
ദേവാലയാങ്കണ കറുകയായ് തീര്ന്നൊരെന്
ജന്മം നിന് കാല്ക്കീഴിലല്ലോ...
എന് മിഴി പ്പീലിയില് തങ്ങും നീര്ത്തുള്ളികള്
തൃക്കരം നീട്ടി നീ മായ്ക്കുകില്ലേ ...
ദേവാ, നിന് തിരു മിഴി കോണിലെ കര്പ്പൂര -
പ്രഭയെന്റെ നേര്ക്കൊന്നു നീളുകില്ലേ..?
തൊഴു കൈയ്യുമായ് നിന് പ്രദക്ഷിണ വഴിയില് ഞാന്
കാലങ്ങളായ് കാത്തു നില്ക്കയല്ലോ..
ആയിരം കാല്പ്പാദപതനമേറ്റാലുമീ
കറുക തലപ്പിനു നോവുകില്ലാ...
നിന്നെ വലംവച്ചു വച്ചെന്റെ ദൈന്യങ്ങ--
ളൊക്കെയും നീ യേറ്റു വാങ്ങിയല്ലോ !
ദേവാ, നിന്നായിരം നാമ പുഷ്പ ങ്ങള് ഞാന്
തൃ ക്കാലടികളില് ചേര്ത്തു വെയ്ക്കെ ,
പഞ്ചാമൃതം തൊട്ട വിരലിനാല് നീയെന്റെ
ഹൃദയ മണിവീണയിലൊന്നു തൊട്ടാല് ...
നിന് മുഖ ദര്ശ ന പുണ്യത്താലെന്റെയീ
ജന്മം സഫലമായ് തീരുമല്ലോ ...
ദേവാലയാങ്കണ കറുക യായ് തീര്ന്നൊരെന്
ജന്മം നിന് കാല്ക്കീഴിലല്ലോ...
ദേവാ.. ദേവാ ..
(ശാന്തകുമാരി വിജയന്)
